Zapalenie prostaty — objawy, leczenie antybiotykiem

Ostre: gorączka >38,5°C z dreszczami, silny ból krocza i okolicy nadłonowej, częstomocz i bolesne oddawanie moczu, słaby strumień moczu, bóle mięśniowe. Przewlekłe: tępy ból krocza/podbrzusza, nawracające problemy z oddawaniem moczu, ból przy ejakulacji, krew w nasieniu.

Fluorochinolony (ciprofloksacyna 500mg 2× dz. lub lewofloksacyna 500mg 1× dz.) przez 4–6 tygodni — najlepiej penetrują tkankę gruczołu krokowego. Alternatywa: trimetoprim-sulfametoksazol (Biseptol) 960mg 2× dz. Ostre zapalenie może wymagać początkowo antybiotyku dożylnego.

Ostre: 4–6 tygodni antybiotyku (minimalne 4 tygodnie). Przewlekłe: 6–12 tygodni, niekiedy dłużej. Skrócenie kuracji prowadzi do nawrotów — prostata jest trudno dostępna dla antybiotyków, dlatego leczenie trwa dłużej niż przy innych zakażeniach dróg moczowych.

Ostre bakteryjne zapalenie prostaty to stan wymagający pilnego leczenia — może prowadzić do ropnia prostaty, urosepsy (zakażenie uogólnione z dróg moczowych) i zatrzymania moczu. Przewlekłe zapalenie prostaty nie zagraża życiu, ale znacząco obniża jakość życia i może być trudne w leczeniu.

Ciprofloksacynę najlepiej brać na czczo (1h przed lub 2h po jedzeniu) — wchłanianie jest wtedy optymalne. Unikaj nabiału, wapnia i magnezu w odstępie 2h (chelatują lek). Popijaj dużą ilością wody. Przy problemach żołądkowych dopuszczalne z lekkim posiłkiem. Szczegóły w poradniku antybiotyk na czczo czy po jedzeniu.

Ostre bakteryjne zapalenie prostaty wymaga antybiotykoterapii przez 2–4 tygodnie. Przewlekłe zapalenie bakteryjne leczy się dłużej — 4–6 tygodni, a czasem do 12 tygodni. Fluorochinolony i trimetoprim/sulfametoksazol najlepiej przenikają do tkanki prostaty.

Przewlekłe zapalenie prostaty może wpływać na jakość nasienia — zmniejsza ruchliwość plemników i zwiększa fragmentację DNA. Ostre zapalenie z gorączką tymczasowo upośledza spermatogenezę. Po skutecznym leczeniu parametry nasienia zwykle wracają do normy w ciągu 3 miesięcy.

Podstawowe badania to: badanie per rectum (DRE), posiew moczu i ewentualnie próba Mearesa-Stamey (posiew wydzieliny z prostaty). Przy ostrym zapaleniu zleca się też CRP, morfologię i PSA. Ultrasonografia transrektalna (TRUS) pomaga wykluczyć ropień prostaty.

Bakteryjne zapalenie prostaty wywoływane przez E. coli lub enterokoki nie jest zaraźliwe drogą płciową. Jednak zapalenie prostaty towarzyszące chorobom przenoszonym drogą płciową (rzeżączka, chlamydia) wymaga jednoczesnego leczenia partnera seksualnego.

Nie ma bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego między zapaleniem prostaty a rakiem prostaty. Jednak przewlekłe zapalenie może podwyższać poziom PSA, co wymaga różnicowania z nowotworem. Po leczeniu zapalenia badanie PSA powtarza się po 4–6 tygodniach.