Najczęstsze lokalizacje zakażeń gronkowcowych
Gronkowiec najczęściej atakuje skórę i tkanki miękkie (70% zakażeń) — czyraki, ropnie, liszajec. Nos jest głównym rezerwuarem nosicielstwa (30% populacji). Zakażenia inwazyjne (kości, stawy, krew, serce) wymagają hospitalizacji i antybiotyku dożylnego przez 2–6 tygodni.
Gronkowiec (Staphylococcus aureus) jest niezwykle wszechstronny — potrafi kolonizować praktycznie każdą tkankę. Najczęściej atakuje skórę, ale może wywołać zakażenia inwazyjne w kościach, stawach, płucach i krwi.
Czyraki, ropnie, liszajec, ropowica (cellulitis), zakażenia ran pooperacyjnych. Najczęstsza lokalizacja — większość przypadków leczy się ambulatoryjnie.
30% populacji to nosiciele gronkowca w nozdrzach. Nosicielstwo jest zwykle bezobjawowe, ale stanowi źródło reinfekci i zakażeń nawrotowych.
Bakteriemia, zapalenie szpiku, septyczne zapalenie stawów, zapalenie wsierdzia. Zakażenia inwazyjne — wymagają hospitalizacji i antybiotyku IV.